Het is me wel eens vaker opgevallen dat we zo anoniem met z’n allen leven. Weinig mensen zeggen elkaar goedendag in openbare ruimtes. Het was ooit een kwestie van goed fatsoen, maar nu lijkt het wel eens alsof je iets vreemds zegt als je goedemorgen zegt als je de lift in stapt. Of tijdens het hardlopen. Daar heb ik ook wel eens vaker over geschreven.
Vanochtend viel het me weer op, het was een prachtige ochtend met de opgaande zon boven de heide aan de horizon. Gewoonte- getrouw zeg ik de mensen die ik tegenkom midden op de heide goedemorgen en soms krijg je antwoord in de vorm van een grommende groet, soms komt er niets, een enkele keer komt er een luid en duidelijk goedemorgen terug. Een grapje of praatje maken in de lift (u weet wel, die elevator talk) lijkt al helemaal uit den boze.
Het gaat niet zo geweldig met de economie, dat zal u niet ontgaan zijn, er wordt veel over gesproken. Dus gaan bedrijven en overheden de broekriem aanhalen ten einde de barre tijden zo goed mogelijk door te komen. Bezuinigingen roepen echter vaak weerstand op, het Tropenmuseum ageert tegen de voorgenomen bezuiniging op subsidie, openbaar vervoer bedrijven dreigen met stakingen. Ook andere bewegingen komen op gang en protesteren tegen de ontwikkelingen Occupy Wallstreet en in Nederland Occupy Beursplein zijn daar voorbeelden van.
De vraag is echter of zo protesteren helpt. Uiteraard helpt het in herkenning van het probleem, maar of het leidt naar oplossingen valt te bezien, vooral als het protesten tegen de verandering zijn. Verandering is nodig om de neerwaartse spiraal te keren. Verandering begint bij jezelf, door gewoontes aan te passen. Voor organisaties kan het betekenen dat het tijd wordt om het business model aan te passen. Wellicht moet het Tropenmuseum na 102 jaar in staat zijn met een business model te komen wat subsidie onafhankelijk werkt. Zo zouden de stakers bij de vervoersbedrijven zich moeten realiseren dat ze daarmee hun klanten schaden en ontevreden klanten betekend minder business en dus minder werk in de toekomst.
We moeten dus open staan, voor anderen en ook voor nieuwe ontwikkelingen. Ontwikkelingen die je vaak niet kan keren, maar wellicht bijsturen en zo het beste van kan maken en daardoor wellicht van kan profiteren. Elke verandering brengt namelijk ook mogelijkheden met zich mee, opportunities dus. En voor opportunities moet je open staan, ze komen vaak uit onverwachte hoek. Misschien zelfs wel van die mensen die je tegenkomt op de heide of in de lift en gedachteloos voorbij loopt.
Morgen toch maar eens goedemorgen zeggen?
